Jutro wszystko to, co przeczasiałe, będzie na nowo tu i teraz. Jutro wykiełkuje ziarno, które od miesięcy czekało głęboko, głęboko - ziarno drzewa życia. I znów zastygnie w bezruchu zegar, rozpłynie się
jak na obrazach Boskiego Egoisty. Czekam na jutro. Wciąż na jutro.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz